Wat leest leesclub NU in 2025?

december 2025
Beladen huis Christien Brinkgreve


oktober 2025
Rouwdouwers Falun Ellie Koos
Prachtige debuutroman.


augustus 2025
Goudjakhals Julian Ignacio

"Zo divers als de vertellers zijn die Julien Ignacio aan het woord laat in Goudjakhals, een ding hebben ze gemeen met elkaar: ze zijn allemaal ontworteld. Zelfs Ma Mercedes die haar hele leven op Aruba woont, is dat gedeeltelijk omdat een van haar kinderen overzees studeert. En alhoewel je alle verhalen in deze roman los van, en door elkaar zou kunnen lezen, mis je dan veel. Knap verweven in de opeenvolging van de verhalen is wat het betekent om al dan niet te kunnen thuiskomen."  lees meer in de boekenkrant



maart 2025
Ossenkop van Manik Sarkar

Fascinerend boek over een slagersfamilie. 
Winnaar Hebban Debuutprijs 2025. Een aanrader!

Een vrije geest. Het uitzonderlijke leven van Betje Wolff. Marita Mathijsen.
Biografie van Betje Wolf

januari 2025 gelezen

De schrijfster noemt haar biografie een emobiografie. Dat is wellicht ook geinspireerd op de brievenromans van Betje Wolff die ze samen met Aagje Deken schreef in de 18e eeuw. Hun beroemdste roman is De Historie van Mejuffrouw Sara Burgerhart, overigens in mooie hertaling uitgekomen en nog steeds leuk is om te lezen.

Soms in blauwe inkt vindt je overpijnzingen van de biograaf. Maar veelal lees je over de ideeen van Betje, de netwerken van vrienden en haar enorme hoeveelheid geschriften. De biograaf geeft een levendig portret van Betje die altijd haar scherpe mening gaf. Haar vlotte geschriften waren populair maar riepen ook weerstand op. Ze werd - ook in die tijd - gecanceld en met woorden verketterd in sommige milieus. Toch nam ze nooit een blad voor de mond. Een inspirerend voorbeeld.

En passant krijgt de lezer een goed beeld van de roerige 18e eeuw waarin religieuze fijnslijpers het aan de stok hadden met vrijzinniger mensen (zoals Betje) en waarin Patriotten en Oranjegezinden elkaar soms op leven en dood bevochten; huizen werden vernietigd en coups werden gepleegd. Mensen moesten op de vlucht slaan. Zo ook Betje, die enkele jaren in Frankrijk woonde met haar levensgezellin Aagje.

Na hun terugkomst zijn Betje en Aagje verarmd en is hun werk niet meer populair. De laatste jaren zijn zwaar. De biograaf eindigt haar boek in blauwe inkt: huilend. Een zeer interessant boek om te lezen.